In order to fully operate this website you need to enable Javascript in your browser.

Στέφανος Ξεκαλάκης: «Δεν είμαι «γαϊδούρι», με αδίκησαν»

STORIES, 22.05.2017 09:02 |

Σάσα Σταμάτη


Ο γραμματέας της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ, Στέφανος Ξεκαλάκης, δηλώνει πληγωμένος από την επικεφαλής της ΔΗ.ΣΥ., Φώφη Γεννηματά

Μπορεί η Φώφη Γεννηματά να του έκανε «έξωση», όμως ο Στέφανος Ξεκαλάκης αποδεικνύεται δυνατός παίκτης. Συναντήσαμε τον γραμματέα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στο «Blanos Bowling», στη Γλυφάδα, όπου σε ένα παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσεως μας αποκάλυψε τη μεγαλύτερη τρέλα που έχει κάνει, πώς έμαθε ότι έχουν αραιώσει τα μαλλιά του, αλλά και γιατί δεν γράφει μαντινάδα για τη Φώφη Γεννηματά.

Τελικά, τι έγινε με τη Φώφη; Σου έκανε «έξωση»;

Στην πραγματικότητα, η πρόεδρος αποφάσισε ότι δεν θέλει να έχει «μπελάδες» εναλλακτικών απόψεων στο κεφάλι της και επέλεξε να δείξει την έξοδο από το κτίριο σε οτιδήποτε διαφορετικό έρχεται απέναντι στις δικές της προτάσεις.

Πολλά ακούστηκαν και άλλα τόσα γράφτηκαν. Ποιοι ήταν οι πραγματικοί λόγοι της σύγκρουσης τελικά;

Ηταν κάτι που επωάζετο εδώ και πάρα πολύ καιρό. Υπήρχαν διαφορετικές προσεγγίσεις. Εκτίμησή μου είναι ότι η πρόεδρος δεν ήθελε έναν γραμματέα για το κόμμα που να εκπροσωπεί το σύνολο των μελών. Ηθελε έναν γραμματέα που να απηχεί τις δικές της απόψεις. Αρα, εξ αρχής, από ό,τι φαίνεται, είχε επιλεγεί το «λάθος» άτομο, γιατί έχω τη δική μου προσωπικότητα και τις δικές μου θέσεις και αυτές προσπαθώ να εκφράσω μέσα από την πορεία μου.

Εμμεσα το ΠΑΣΟΚ σάς χαρακτήρισε «δούρειους ίππους» και ότι εξυπηρετείτε συμφέροντα εκτός της παράταξης. Τι απαντάς;

Πρέπει να δούμε τελικά με ποιους είμαστε. Τη μία είμαστε «δούρειοι ίπποι» του Τσίπρα, την άλλη του Μητσοτάκη, την άλλη «παιδιά» του Σημίτη και τελευταία φορά ακούσαμε ότι είμαστε «παιδιά» του Βαγγέλη Βενιζέλου. Εγώ λέω ότι ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του πολιτική προσωπικότητα, τη δική του πορεία και οφείλουμε να τον σεβόμαστε βάσει αυτής και να μην τον υποτιμούμε. Νομίζω ότι τελικά στην πραγματικότητα η ηγετική ομάδα υποτίμησε όλους τους νέους ανθρώπους που έχουν μπει στην πολιτική και παλεύουν, γιατί πιστεύουν ότι μέσα από αυτή την κατάσταση θα βελτιωθεί η ζωή όλων των πολιτών, άρα και η δική τους. Τελικά, την πατήσανε.

Υπάρχουν βαρίδια στο ΠΑΣΟΚ και «πολιτικοί δεινόσαυροι»;

Αυτή τη στιγμή, το μεγαλύτερο βαρίδι που διαφαίνεται είναι η μη ανεκτικότητα στη διαφορετική άποψη, η μη διάθεση από πάρα πολλά πολιτικά στελέχη να αντιληφθούν ότι θα μπορούσαν να πάνε στις πίσω θέσεις του τρένου και να αφήσουν μια νέα γενιά στελεχών να πάρει τις τύχες της παράταξης στα χέρια της.

Το επόμενο βήμα σου ποιο θα είναι; Θα είσαι υποψήφιος στις εκλογές;

Οντας γραμματέας του ΠΑΣΟΚ δεν είχα το ηθικό και καταστατικό δικαίωμα να κατέβω υποψήφιος. Πίστευα ότι πρέπει να υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι που να ασχολούνται με το Κίνημα και να βοηθάνε συνολικά την παράταξη. Από εδώ και πέρα, νομίζω ότι το κρίσιμο δεν είναι η υποψηφιότητα στις εκλογές, αλλά το πώς θα μπορέσουμε οι πολιτικές θέσεις που εκφράζουμε να γίνουν κτήμα της κοινωνικής βάσης της παράταξης, έτσι ώστε να αυξηθεί η κοινωνική της επιρροή και να έχει ο προοδευτικός χώρος ισχυρή έκφραση και προοπτική.

Στενοχωρήθηκες; Πικράθηκες; Τι ένιωσες εκείνη την ώρα;

Ενα πολύ σοβαρό και έμπειρο στέλεχος, παλαιά βουλευτής, μου είχε πει μια μέρα ότι «για να ασχοληθείς με την πολιτική πρέπει να έχεις κτηνώδη ένστικτα». Της είπα ότι δεν τα έχω αυτά τα ένστικτα και θεωρώ πως, αν τελικά αυτά τα ένστικτα οδήγησαν τη χώρα σε αυτή την κατάσταση, πολύ καλά κάνω που δεν τα έχω. Πιστεύω στον ανθρωποκεντρισμό στην πολιτική. Προφανέστατα και δεν είμαι «γαϊδούρι». Το γεγονός ότι μου συμπεριφέρθηκαν κατ’ αυτόν τον τρόπο, μετά από τόσα χρόνια προσφοράς, χωρίς ποτέ να έχω προβάλει καμία αξίωση, με έχει πληγώσει αφάνταστα και θεωρώ ότι αδικεί την πορεία μου και, κυρίως, αδικεί τον χώρο, γιατί δείχνει προς τους νέους ανθρώπους ή προς ανθρώπους που από το υστέρημα του χρόνου τους θέλουν να συμμετέχουν και να ασχοληθούν με την πολιτική ότι τελικά δεν μπορούν να έχουν μια τέτοια διέξοδο.

Τι σου αρέσει να κάνεις όταν πηγαίνεις στην Κρήτη;

Στην Κρήτη μού αρέσει να κάθομαι στο τραπέζι μαζί με συγγενείς και φίλους, να πίνουμε τις ρακές μας και να τραγουδάμε. Δεν είμαι ο καλύτερος χορευτής. Νομίζω ότι δεν έχω τον ρυθμό μέσα μου. Παρ’ όλα αυτά, ξέρω συγκεκριμένους χορούς για να μπορώ να «αντεπεξέρχομαι» στις ανάγκες των πανηγυριών, των γάμων και των βαφτίσεων.

Θέλω να μου πεις μια μαντινάδα που θα αφιέρωνες στη Φώφη.

Συνήθως οι μαντινάδες αφορούν τον έρωτα, οπότε τέτοια μαντινάδα δεν μου έρχεται στο μυαλό (γέλιο).

Εχω μάθει ότι παίζεις καλό τένις.

Το τένις προέκυψε στη ζωή μου εντελώς τυχαία. Από μικρό παιδί προσπαθούσε ο πατέρας μου να με βάλει στα αθλητικά, όντας παλαιός αθλητής στίβου και στη συνέχεια παράγοντας του κλασικού αθλητισμού, αλλά τότε δεν είχα τη διάθεση. Αυτός με πήγαινε στα κουλουάρ να τρέχω με τους πρωταθλητές μας και εγώ πήγαινα στο τραμπολίνο. Τελικά, κατάλαβα κάποια στιγμή ότι χρειάζεται η άθληση και μέσα από το τένις, εστιάζοντας μόνο στο μπαλάκι, πετύχαινα να μη σκέφτομαι τίποτα άλλο – κι αυτό είναι αρκετά σημαντικό σε μια περίοδο εξαιρετικά φορτισμένη.

Θα έπαιζες μπόουλινγκ ή μπιλιάρδο με τη Φώφη;

Χμ, νομίζω ότι θα επέλεγα το τένις, στο οποίο αισθάνομαι ότι είμαι αρκετά καλός.

Με τη σύζυγό σου, τη Γιούλη, είστε 10 χρόνια μαζί και μάλιστα αυτή η σχέση ξεκίνησε από μια κόντρα.

Γενικότερα, είμαστε και οι δύο πολύ δυνατοί χαρακτήρες. Παθιαζόμαστε στη δουλειά μας, όπως και σε κάθε τομέα της ζωής μας. Υπήρχε μια διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων σε ένα επαγγελματικό θέμα και υπήρξε σύγκρουση. Τελικά, όπως είπαν και κάποιοι φίλοι, επειδή ένας δικηγόρος και ένας τοπογράφος μηχανικός κάνουν «καλό κτηματολόγιο», αποφασίσαμε να παντρευτούμε.

Τι θαυμάζεις σε εκείνη πιο πολύ;

Είναι ένας δυναμικός χαρακτήρας, είναι το στήριγμά μου, είναι ο άνθρωπος που ό,τι έχω πετύχει έως σήμερα, αν δεν τον είχα, δεν θα το είχα πετύχει. Κυρίως, είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι κρατάει το σπίτι, ότι είναι δίπλα στο παιδί ακόμα και τις πάρα πολλές ώρες που εγώ απουσιάζω από το σπίτι. Ο,τι έχω πετύχει μέχρι σήμερα το οφείλω σε αυτή.

Εχετε έναν γιο, τον Μιχάλη, που σε λίγες ημέρες θα γίνει 5 ετών. Θέλετε να κάνετε δεύτερο παιδί;

Θεωρώ ότι στην παρούσα συγκυρία θα προσπαθήσουμε να δώσουμε ό,τι μπορούμε, όσο μπορούμε στο παιδί μας. Παλεύω έτσι ώστε, όπως στάθηκαν σε μένα οι γονείς μου, να σταθώ κι εγώ στο παιδί μου.

Θυμάσαι κάποια τρέλα που έχεις κάνει;

Ισως μια τρέλα να ήταν όταν είχαμε φύγει με τον αγαπημένο μου φίλο τον Παύλο από τον Βόλο ξημερώματα, μετά από μια βραδιά σε μπαράκι, για να δούμε τους U2 στη Θεσσαλονίκη. Μείναμε εκεί πέρα όλη μέρα και μετά τη συναυλία αράξαμε στα παγκάκια του Λευκού Πύργου μέχρι να ξημερώσει και να μπορέσουμε με το ΚΤΕΛ να γυρίσουμε πίσω.

Τι μουσική ακούς; Παλιά ήμουν χεβιμεταλάς και γενικότερα άκουγα ροκ. Οταν, όμως, μπήκα στο Πολυτεχνείο και γνώρισα νέους φίλους, κατάλαβα ότι δεν υπάρχουν μόνο αυτά τα είδη μουσικής και, κυρίως, δεν υπάρχουν μόνο κορίτσια μαυροντυμένα με κολλητά. Υπάρχουν και άλλοι τύποι ανθρώπων και πλέον μπορώ να ακούσω τα πάντα. Από σκυλάδικο μέχρι ροκ.

Τι ζώδιο είσαι; Πιστεύεις σε αυτά;

Είμαι Αιγόκερως, αλλά δεν πιστεύω σε αυτά. Αν και τα χαρακτηριστικά που μου έχουν πει για το ζώδιό μου νομίζω ότι μου ταιριάζουν. Εγωιστής, φιλόδοξος, όλα τα «καλά» (γέλια).

Σε αγχώνει που τα μαλλιά σου, αν και νέος, έχουν αρχίσει να αραιώνουν;

Εντάξει, με στενοχωρεί πάρα πολύ, αλλά έτσι είναι η ζωή. Με τα ελαττώματά μας, και τα εμφανισιακά, προχωράμε και συμβιβαζόμαστε. Ετσι κι αλλιώς το πακέτο είναι αυτό που μετράει. Η αλήθεια είναι ότι αισθάνθηκα ένα σοκ όταν είδα τα επίπεδα αραίωσης της κόμης μου. Είχαμε πάει μπουζούκια με φίλους στην Αγγελική Ηλιάδη. Την ώρα που τραγουδούσε, στο τσακίρ κέφι, μου έδωσε το μικρόφωνο να τραγουδήσω και μας έβγαλαν φωτογραφίες οι φωτογράφοι. Για κακή μου τύχη, μας τράβηξαν από την πίσω πλευρά για να φαίνεται η τραγουδίστρια. Οταν πήρα τις φωτογραφίες στα χέρια μου, το μάτι δεν πήγε στην τραγουδίστρια, αλλά στην «έρημο» που σχηματιζόταν στο πίσω μέρος της κεφαλής μου. Πλέον κατάλαβα ότι τα πράγματα είχαν δυσκολέψει αρκετά. Δεν αισθάνθηκα ευχάριστα, αλλά προχωράμε.